22 jun. 2011

FERIDA DE GUERRA


Así lle chamou Mar a miña patiña mancada. Había tempo que me doía e eu veña a lambela e a queixarme cando me tocaban nela. Os da casa xa dicían que algo tiña que ter na patiña, pero botábanme unha ollada e seique non vían nada. Claro, eu tampouco me deixaba, que recoñezo que son algo queixón e sempre penso que me van facer mal aínda que non queiran, e cando me collían para mirarme a patiña, rebulía de tal xeito que acababan por deixarme fuxir. Pero levaba uns días veña que dalle a lamber enriba da cama, no piso da casa, no coche...e Elba cansou e entre ela e Mar colléronme, inmovilizáronme e arrincáronme sen dereito a rechistar a unlla que tiña danada. Doer doeume, pero tamén é certo que de alí a un pouco a dor foime pasando ata case desaparecer. Para rematar a faena operatoria botáronme un líquido desifectante na ferida e vendáronme a patiña. E así me vexo eu no espello do corredor: can pequeno, pero bravo presumindo de ferida de guerra. Seique me van facer as curas de vez en cando, pero eu penso que xa non é necesario porque cando chegue a Pedraquente o primeiro que vou facer é ir dar un paseo cos da casa pola beira do mar e mollar as patiñas. Segundo lles oín contar a auga do mar é moi boa para curar feridas, así que espero que dentro de nada xa estea completamente recuperado. O malo é a viaxe que nos espera, pero bueno como xa estou afeito procurarei ir soneando e mirando pola ventaniña do coche, que a pesar de ter xa feito este camiño varias veces non me canso de admirar a riqueza paisaxística dos diferentes lugares polos que imos pasando. Bueno, xa vos irei dando novas dende alá. Xa sei que calor vou pasar unha pouca, pero ai!, esas carreiriñas de mañá patexando na auga canto me acordan!

13 jun. 2011

NOVA XENTE, VELLOS TEMPOS


Pois xa temos novos alcaldes e alcaldesas. Os da casa seguiron con atención os interesados e interesantes movementos de xadrez dos candidatos nalgúns concellos próximos ou coñecidos dende a noite electoral ata o día da constitución das novas corporacións. Hai para todos os gustos e cores, máis dun partido político que dos outros, porque seique os mundos están así e, como di Daniel, cando a onda máis poderosa vén azul, anega desa cor todo o que encontra por diante dende a costa ata ó interior, quedando só de vermello ou dalgúnha outra cor pequenos ou grandes cons illados no medio do asolagamento. Buenoooo, hai que ver que ben me quedou o parrafeo. E que todo se contaxia e a estes da casa moito lles gusta comentar as novas así, cun aire literario, nin que foran O Rivas.
Coñas a parte, guste ou non guste, son os cidadáns quenes deciden co seu voto, e logo os partidos, ou mellor dito, os representantes electos deses partidos chegan a acordos ou desacordos con total lexitimidade. Por iso Daniel non entende como ós dous días da elección de novo vello alcalde en Bolnovo, os saintes fan pública a súa carraxe condenado actos legais só porque foron en contra dos seus intereses. Quedan por diante moitos meses, tempo dabondo para xulgar. Démoslle tempo ó tempo. O que a min non me parece de ningunha maneira correcto é que con xente nova se pretendan implantar actitudes de vellos tempos.
Oes, pois gústame moito esto da analíse política. Será que me ben de familia. Eille de dedicar algunha que outra entrada. A ver cando chegue a Pedraquente como me encontro aquilo, porque alí tamén houbo cambio e xa teño curiosidade por oir ós meus amigos do Bemajumi a ver que lle contan ós da casa. Claro que, primeiro sol para todos e cervexa para uns poucos, que a min por agora non me chama nada. Debo de ser o único.